Hoge salarissen d.j.’s schuld van omroepbazen
Schaars aanbod maakt duur. Dat is bekend. Expres schaars houden van producten is strafbaar. Ook dat is bekend. Maar wie houdt het product schaars? Dat is onbekend.
Even wat minder algemeen: Het product is hier de top d.j. met salarissen als die uit de sportwereld. En die top d.j. is schaars, zo werd beweerd in een artikel in het NRC van maandag 23-2-2004. Tja, maar of dat zo hoeft te zijn waag ik te betwijfelen.
Overigens, zoveel talent is er niet aan de top. Een beetje boerenslimheid, that’s all. Net als in de muziekindustrie prevaleren diegenen die handig kunnen inspelen op hun doelgroep. En die doelgroep zijn de kinderen van 10 tot 20, want dat vinden de adverteerders nog steeds de belangrijkste groep.
Maar er is wel degelijk genoeg nieuw talent in Nederland, toptalent, alleen dat talent wordt niet herkend en/of slecht begeleid door de omroepen. Om nog weer even de bekende vergelijking met de sportwereld door te trekken: Als Ajax niet investeert in jong talent kan het over enkele jaren alle dure aankopen niet meer betalen. Zo werkt het ook bij de radio. Ik kan me uit de praktijk nog herinneren dat we een groot talent hadden binnengehaald, een jonge jongen genaamd Mark van den Akker. Vervolgens werd die zo slecht begeleid, werd er allesbehalve achter hem gestaan, werd hij zo weggeduwd naar de nachtelijke uren dat hij er letterlijk ziek van werd. Voortijdig geknakt, uitgeschakeld, want hij vormde een bedreiging voor de grote jongens. Ooit werd hij een groot talent genoemd door Rob Stenders zelf. Jammer zoiets?
Nee, schandelijk. Dat de salarissen zo ‘kunstmatig’ hoog zijn is de schuld van onze bestuurders. Zij zorgen ervoor dat de salarissen zo zijn opgedreven omdat ze allemaal te blind en/of te laf zijn om een echt groot jong talent dat het nog niet heeft gemaakt op prime time te zetten of toch op zijn minst op een beetje knappe tijd. Ze verzuimen om hem te begeleiden, om hem in het begin een beetje uit de wind te houden, om achter hem te staan. Dan sollen ze liever zo’n beetje met Giel Beelen door hem zo nu en dan te ontslaan en dan weer aan te nemen.
Paul van Gelder
Reactie op Jan Westerhofs NRC stuk
In een slordig geschreven stuk, vol manke vergelijkingen probeert zendercoordinator Jan Westerhof te bewijzen dat horizontalisering toch echt zaligmakend is. Valse profeten uit het buitenland worden erbij gesleept, pseudo-wetenschappelijke ‘onderzoekjes’ worden aangehaald, rekensommetjes van aantallen luisteraars prevaleren wederom.
Terwijl het toch zo eenvoudig is: er zijn goede programma’s en er zijn slechte programma’s. En of die nou horizontaal of verticaal geprogrammeerd worden maakt in principe geen donder uit. Wat wel belangrijk is, is dat de ‘baas’ -waarvan er veel te veel zijn in Hilversum, bezuinigen jongens!-, dat de ‘baas’ weet wat hij ‘verkoopt’. Praktijkvoorbeeldje: In januari hoorde ik dat mijn nachtprogramma op radio 1 moest verdwijnen. Een en ander tijdens een gesprek met een ‘baas’ die nog maar net in dienst was. Mijn programma bestond toen bijna 13 jaar. “Hebt u het wel eens gehoord?”, begon ik. Nee, dat had hij niet. Maar het had er ook niets mee te maken, want er moest worden bezuinigd. Wat dacht ik wel? Dat een zo onbeduidend productje als een radiouitzending in de nacht belangrijker was dan het rode potlood van de ‘baas’? Einde discussie. Want zo wordt er ‘gewerkt’ in Hilversum, niet de programma’s zijn van belang, en al zeker niet de radioprogramma’s in de nacht, maar de stroomlijning, het geldverdienen, en in mindere tijden, de bezuinigingen. Deze ontwikkeling, Jan, bestaat inderdaad al jaren in het buitenland, lees er de Amerikaanse radiosites maar eens op na, waarin steen en been geklaagd wordt over de macht van de stroomlijners.
Jan werkt graag in de supermarkt, waarin het goedkope verkopertje niet eens weet wat hij verkoopt, waarin de klant koning is zolang hij lijkt op zijn buurman, waarin de byzondere producten zeker zo’n 30 jaar geleden uitverkocht zijn geraakt. Jan heeft liever 10 luisteraars die aan het stofzuigen zijn en de radio per ongeluk hebben aangelaten dan 1 echte luisteraar die zijn cassettespeler programmeert om een goed, maar helaas weggedrukt nachtprogramma op te nemen. Dat kan natuurlijk, maar laat hij integere programmamakers als Rik Zaal dan niet in de hoek zetten van de stoffige rebellen uit betere tijden. Over enkele jaren zullen we weten wie er hier achter loopt en wie niet Jan. Als jij en je vriendjes alle kleine kruideniers hebben vermoord of verkracht. En jouw plaats ook is ingenomen door een computer, want die worden steeds efficienter. Dat wist je toch wel mag ik hopen?
En o ja, het is niet ‘leve de luisteraar’ maar ‘leve de aantallen luisteraars’, dan klopt je stukkie een beetje.
Paul van Gelder
Ex programmamaker VARA radio 1